Najczęstsze błędy właścicieli psów w sezonie kleszczowym

Dlaczego sezon kleszczowy jest coraz większym problemem dla właścicieli psów?

Jeszcze do niedawna wielu opiekunów psów uważało, że sezon kleszczowy trwa wyłącznie kilka miesięcy w roku i dotyczy głównie spacerów po lasach oraz terenach wiejskich, jednak rzeczywistość zmieniła się diametralnie. Kleszcze coraz częściej pojawiają się w miastach, parkach, na osiedlowych trawnikach, w przydomowych ogródkach i praktycznie wszędzie tam, gdzie przebywają psy. Co więcej, łagodne zimy sprawiają, że pasożyty bywają aktywne niemal przez cały rok, a weterynarze regularnie alarmują o rosnącej liczbie przypadków babeszjozy, boreliozy i innych chorób odkleszczowych.

Problem polega na tym, że wielu właścicieli nadal bagatelizuje zagrożenie albo stosuje ochronę przeciwkleszczową w sposób nieprawidłowy. Bardzo często nie wynika to ze złej woli, lecz z braku wiedzy, przyzwyczajeń lub przekonania, że pojedynczy kleszcz nie stanowi realnego niebezpieczeństwa. Tymczasem właśnie pozornie drobne błędy najczęściej prowadzą do sytuacji, w których pies trafia do weterynarza w ciężkim stanie.

‍

Rezygnowanie z ochrony przeciwkleszczowej poza latem

To zdecydowanie jeden z najczęstszych błędów popełnianych przez właścicieli psów. Wielu opiekunów zaczyna stosować preparaty przeciwkleszczowe dopiero późną wiosną, a jesienią całkowicie z nich rezygnuje, zakładając, że wraz z niższą temperaturą problem znika. Niestety kleszcze od dawna nie funkcjonują już według dawnego „kalendarza sezonowego”. Wystarczy kilka cieplejszych dni zimą lub łagodna jesień, aby pasożyty ponownie stały się aktywne. Coraz częściej weterynarze diagnozują choroby odkleszczowe nawet w środku zimy, co dla wielu właścicieli bywa ogromnym zaskoczeniem. Czy oznacza to, że pies powinien być zabezpieczany przez cały rok? W praktyce właśnie tak wygląda dziś skuteczna profilaktyka przeciwkleszczowa, szczególnie w przypadku psów aktywnych, spacerujących codziennie po terenach zielonych.

‍

Nieregularne stosowanie preparatów przeciw kleszczom

Bardzo wielu właścicieli pamięta o zabezpieczeniu psa tylko „od czasu do czasu”, szczególnie wtedy, gdy pojawia się informacja o wzroście aktywności kleszczy albo po znalezieniu pasożyta na sierści zwierzęcia. Problem polega jednak na tym, że preparaty przeciwkleszczowe działają skutecznie wyłącznie wtedy, gdy są stosowane regularnie zgodnie z zaleceniami producenta.

Niektórzy aplikują krople zbyt rzadko, inni zapominają o wymianie obroży w odpowiednim czasie, a część właścicieli całkowicie rezygnuje z kolejnej dawki preparatu, ponieważ „pies przez miesiąc nie miał żadnego kleszcza”. To bardzo złudne podejście. Brak widocznych pasożytów często oznacza właśnie skuteczne działanie ochrony, a nie brak zagrożenia. Warto pamiętać, że nawet kilkudniowa przerwa w zabezpieczeniu może zwiększyć ryzyko ukąszenia i zakażenia chorobami odkleszczowymi. Kleszcze nie potrzebują długiego kontaktu z psem, by przekazać niebezpieczne patogeny, dlatego regularność jest absolutnie kluczowa.

‍

Brak kontroli sierści psa po spacerze

Wielu właścicieli zakłada, że skoro pies ma obrożę przeciwkleszczową lub otrzymuje preparat spot-on, nie ma potrzeby dodatkowego sprawdzania sierści po spacerach. To kolejny bardzo poważny błąd. Żaden preparat nie daje stuprocentowej ochrony, a regularna kontrola psa pozwala szybko zauważyć i usunąć pasożyta, zanim zdąży przekazać groźne drobnoustroje.

Największy problem dotyczy psów długowłosych, u których znalezienie kleszcza bywa wyjątkowo trudne. Pasożyty najczęściej ukrywają się w okolicach uszu, pachwin, szyi, między palcami łap oraz pod obrożą. Wielu właścicieli sprawdza psa bardzo pobieżnie albo ogranicza kontrolę wyłącznie do miejsc najbardziej widocznych, tymczasem kleszcze potrafią ukrywać się niezwykle skutecznie. Czy szybkie usunięcie kleszcza naprawdę ma znaczenie? Jak najbardziej. Im krócej pasożyt pozostaje wbity w skórę psa, tym mniejsze ryzyko przeniesienia części chorób odkleszczowych. Właśnie dlatego dokładne oglądanie psa po spacerze powinno być codziennym nawykiem każdego odpowiedzialnego opiekuna.

‍

Samodzielne „domowe” usuwanie kleszcza w nieprawidłowy sposób

Internet od lat pełen jest porad dotyczących usuwania kleszczy przy pomocy masła, alkoholu, oleju czy innych domowych metod, które niestety nadal bywają stosowane przez właścicieli psów. Tymczasem takie działania mogą przynieść więcej szkody niż pożytku. Podrażniony kleszcz może zwrócić treść pokarmową do organizmu psa, zwiększając ryzyko zakażenia. Najbezpieczniej usuwać pasożyta przy użyciu specjalnego haczyka lub pęsety, chwytając go jak najbliżej skóry i wyciągając zdecydowanym ruchem. Bardzo ważne jest również zdezynfekowanie miejsca po ukąszeniu i obserwowanie psa przez kolejne dni.

Niepokojącym błędem jest także ignorowanie objawów pojawiających się po usunięciu kleszcza. Wielu właścicieli uznaje, że skoro pasożyt został wyciągnięty, problem jest rozwiązany. Tymczasem apatia, brak apetytu, gorączka czy ciemny mocz mogą świadczyć o rozwijającej się babeszjozie wymagającej natychmiastowej pomocy weterynaryjnej.

‍

Przekonanie, że psy miejskie są bezpieczne

To jeden z najbardziej rozpowszechnionych mitów dotyczących kleszczy. Wielu właścicieli mieszkających w miastach uważa, że problem dotyczy wyłącznie psów spacerujących po lasach lub terenach wiejskich. Tymczasem kleszcze od dawna doskonale funkcjonują także w środowisku miejskim.

Parki, skwery, osiedlowe trawniki czy nawet niewielkie pasy zieleni przy chodnikach mogą być siedliskiem pasożytów. W praktyce wystarczy zwykły spacer po miejskim parku, aby pies przyniósł kleszcza do domu. Co ciekawe, coraz częściej kleszcze spotykane są nawet na terenach bardzo intensywnie użytkowanych przez ludzi, gdzie jeszcze kilka lat temu praktycznie ich nie obserwowano.

‍

Wybieranie preparatu wyłącznie na podstawie ceny

Wielu właścicieli kieruje się przede wszystkim ceną preparatu przeciwkleszczowego, traktując wszystkie dostępne produkty jako podobnie skuteczne. Niestety najtańsze rozwiązanie nie zawsze oznacza odpowiednią ochronę. Bardzo ważne jest dopasowanie preparatu do wielkości psa, jego wieku, trybu życia oraz indywidualnych potrzeb.

Pies regularnie spacerujący po lasach i łąkach może potrzebować zupełnie innego poziomu zabezpieczenia niż zwierzę wychodzące głównie na krótkie spacery po mieście. Warto również pamiętać, że niektóre preparaty przeznaczone dla psów mogą być niebezpieczne dla kotów, dlatego nigdy nie należy stosować środków „uniwersalnie” bez konsultacji ze specjalistą.

W Psinderze bardzo często podkreślamy, że skuteczna profilaktyka przeciwkleszczowa nie polega na przypadkowym wyborze pierwszego lepszego preparatu, ale na świadomym dopasowaniu ochrony do realnych potrzeb zwierzęcia. Właśnie dlatego wielu opiekunów sięga po sprawdzone rozwiązania dostępne w ofercie Fiprex, ponieważ odpowiednio dobrane preparaty pomagają ograniczyć ryzyko kontaktu psa z kleszczami i wspierają codzienną ochronę przed groźnymi pasożytami.

‍

Bagatelizowanie pierwszych objawów chorób odkleszczowych

Najgroźniejszy błąd pojawia się jednak wtedy, gdy właściciel zauważa niepokojące objawy, ale odkłada wizytę u weterynarza „na później”. Choroby odkleszczowe, szczególnie babeszjoza, potrafią rozwijać się niezwykle szybko. Pies rano może wydawać się jedynie osłabiony, a wieczorem wymagać intensywnego leczenia w klinice weterynaryjnej.

Apatia, brak apetytu, gorączka, trudności z poruszaniem się, przyspieszony oddech czy ciemny mocz zawsze powinny być sygnałem alarmowym, szczególnie jeśli pies miał kontakt z kleszczem. W przypadku chorób odkleszczowych czas reakcji ma ogromne znaczenie i bardzo często decyduje o powodzeniu leczenia. Odpowiedzialny właściciel psa nie powinien traktować sezonu kleszczowego jako chwilowego problemu pojawiającego się wyłącznie latem, ale jako stały element dbania o zdrowie pupila. Im większa świadomość opiekuna i im lepsza profilaktyka, tym większa szansa, że kontakt z kleszczem zakończy się jedynie krótkim stresem, a nie poważną chorobą zagrażającą życiu psa.

‍

‍

[Materiał sponsorowany]